Жеден сум

Еднаш плачев за да се оплакнам од светов

солзи немав

плачев за солзите

сила  секна

стегнав срце да капни

напон сетив

во очите

од солзите секнати

можеби беше сега

или уште е‘

но зошто солзи нема

каде

горе  одам

по солзите одам

за да плачам за себе

или светов

и плачев  со солзи

еднаш

или сега

Нешто лично

Овде нема ништо лично

Блогот го зеде моментот на идентификација

РИБАРО надвладеа со мојата иницијација

Овде нема заменска именка за реставрација

Се‘ е една глаголизирана сегрегацијаjas.jpg

Овде почнува  да боли од манипулација

Се сторив линк за банализација

Без трунка инспирација

sum.jpg

Се‘ е спирализирано

Овде се‘ е лично а лик нема

МОЛЕЦ

fati-go-momentotА кога ќе ги испразниш џебовите бараќи некој денар по празните агли

ја раскинуваш кутијата за цигари да не случајно се залепила некоја цигара на ѕидот од кутијата

Душата ти личи на не најдениот денар или цигара, а сепак ти смрди на сиромаштија и чад

Очите те болат од својот одраз а си принуден да се гледаш зашто те прави да си жив

а тогаш да се струполиш во дупката од изветвениот џеб и да си најдеш пикавец не гледаќи се во барскиот одраз на гнилата стварност

… Тогаш ќе кажам

Првото писмо на првиот збор

(необјавена песна)

Нема збор без своја слика.

Ако сликата не ти го каже зборот,

Ако гласно не ти го прочита,

Како ќе ја видиш сликата

И како ќе му поверуваш на зборот?

Зборот без слика не се гледа,

Сликата без збор не се раскажува.

Тие секаде одат заедно

Како една безвремена светлина

што постојано нè  грее,

Се троши

Но никогаш да се потроши

Петре М. Андреевски

(21.08.2006)

Великанот кој безвремено го пренесе минатото, сегашноста и иднината во едно и не напушти за да не не остави слепи. Ти благодарам ВЕЛИКАНУ и почивај во мир.

Пс: Јас нема да ставам слика на постот, секој нека си ја стави најомилената, најобмислената… својата, за да зборни за себе и за него.