Црнила 005 – Војдан Чернодрински

Во аромата од тутунот се помеша гужвата од гостинот и темнината од ноќтта. Тутунот е исконот на напатените ми сограѓани, гостинот е паталникот на сродната ни душа, а темнината ни е друшка и повез на одродената ни радост.Тие во едно, иако можеби чудно се мојот град тие се ние, тие сум јас.

Гостинот уште се и: умните филозофи кои еднаш во годината се сеќаваат на мојот град, а на еден од нив дури и како во шега му текна дека: – “Во Прилеп, говедарите се филозофи, а филозофите говедари” – на што ние слатко се насмеавме и подзамсливме.

Излегуваќи од филмот наречен животна драма, нешто ми ги помилува ушите и ме натера на радост. Себично се препуштив… Со звук од искрена блискост – Фолтин ја понесе и ја пренесе непосредната искреност својствена само на вонвременските и вонгенерациските музичари или својствена само на Фолтин. Нивниот уличен перформанс, збогатен со илјадната публика, мирисот на росните липи, скромниот огномет, искрените думи од Кирил Ристески ( јас си го викам Прилепски ) и надокрај наградите за животно дело на: Ленче  (Иванова) Делова и Бранко Ставрев беа само пупка од која треба да се роди цветот на годинешниов Војдан Чернодрински во Прилеп.

И пропупи пупката, како што и запупи…

– “Црнила 005”.

Намерно или не, Унковски не потсети на нашиот континуитет – на нашата немоќ, дефетизам и себенегизам. Преку ИванеЕЕЕЕЕЕЕ и другарите ја претстави димензијата на времето и неговиот пат:

– “Одот на времето го мерат куршумите што влегуваат и излегуваат од шаржерот”.

Во тој ‘од, ИванеЕЕЕЕ и другарите беа куршумите и како што е редот, тоа и ги сотре, но за жал ја сотра и Македонија, се сотревме самите.

Актерите: Николина Кујача (го доведе  својот сензибилитет до работ на болка што ја почувствував дури на 17 ред стол 5, второ место десно), Тони Михајловски (за кој не сум сигурен дали го мразам или е најсилниот жив актер во Македонија, а тоа во претставата и го покажа), Јовица Михајловски,  и другите,ја издржаа својата големина и  креативноста на Унко, помогната од фантазијата на Мета Хочевар.

На крајот, подразбуден од аплаузот на говедарите и филозофите, зашто два часа бев подзинат од впечатокот, си реков како што вели и Војдан Чернодрински во Македонска крвава свадба:

– “Ах! … Сон беше, али навистина?(…) Ах, сон требит да беше! (…) Саглам сон требит да е бил…”

Војдан Чернодрински – гласот на народот

Деновиве, на пеколниве горештини кои некогаш се нарекуваа пролет, а денес  само календарски се идентификуваат со пролетта, зашто наликуваат на афричко лето, освен топлотен ме потресе уште еден ШОК. Македонскиот Театарски Фестивал “Војдан Чернодрински” во Прилеп е истовремено со предизборната кампања за парламентарните избори.

Еве зошто тоа е шок…

Единстевена, пред сé медиумски и  донекаде финансиски на ниво на држава, покриена манифестација во Прилеп é Македонскиот Театарски Фестивал “Војдан Чернодрински”, кој секоја година, иако е четириесет и приви по ред, ги преживува повторно и повторно ембрионалните болки,

Во целата таа шарада, која се влечка со години,.за тоа: дали фестивалот треба да се одржува во Прилеп или во друг град, кој треба да ги селектира претставите, како да се делат наградите, кој е во жири комисијата, кој да го отвора фестивалот, дали говорот треба да го напиши БУКАРО или ВЕНКО, дали на Кирил Ристески (симнувам капа, зашто ако не е тој, нема ни фестивал) да му ја пораснеме косата и мустаќите за да ни личи на Крали Марко и уште повеќе да си го сакаме и такви се нешта и… ништа.

За да не го нарушат впечатокот од предходните години или за да не ни останат покуси, годинава удрија и на нас гледачите.

Како?

Нас, ни криви ни должни, неспособноста на организаторите ќе не чини по цена двапати поголема од таа во предходните години. Имено: една влезница за претстава која се натпреварува во официјална конкуренција и која лани чинеше 50 ден. годинава е 100 ден, а за претставите кои се “офф програма” влезницата е  50 ден. а лани беа бесплатни.

Ако тоа е цената за на нашите актери да им се зголеми двојно хонорарот, тогаш: пеки, пардон, се извињавам ,… но знаеќи дека тоа нема благе везе со нив, туку со неспособноста на  предизборната лакрдија и пазарења, препукувања, префрлања на топката од градоначалник на министер и обратно, за надокрај онака исшутена од шутурање и игнорантски тврда се удоми на главата те. на Нас (недолжната публика), е тогаш боли.

А театарот живее за публиката, актерите живеат за (од) публиката, градот Прилеп живее (културно) од (за) Театарскиот Фестивал … Ајде да речеме дека тоа со цената боли по џеб, ама  нема везе, но, ако им е целта да не задржат на плоштадите наместо на претставите, е тогаш се заебале!

Нивната улична претстава која се вика: “Тран.. тран.. дотран(чена)зициска бајка” ни е веќе гледана (абе барем актерите да ги сменеле или сценографијата), на репертоарот е през целата десетолетка и повеќе и сакале – нејќеле ја знаеме до последна реплика,

Значи ветва е, гледана ни é и не ја сакаме… МАРШ!!!

Ние сакаме театар, а не поли(пропилен)тичари.и разни синтетички влакна и ткаенини со кои се китат сцените на нивната дрвено – метална ујдурма и пивтиеста бљува(ч)ница, наречена политичка кампања.

Но ако… нека тераат, но нека не не мешаат Нас… барем годинава нека не одминат.

Нека не остават да си се потиме во неклиматизираната сала на Домот на Културата Марко Цепенков, нека не остават натрупени еден на друг од гужва и онака на раат да ја впиваме влагата на руинираниот театар кој го носи името на Театарскиот Фестивал, нека немаат испечатено брошури и плакати за Фестивалот на два дена пред почетокот, нека младата вистинската публика, виси по ходниците и скалите од салите, а дебелите мевловци кои добиваат билети по партиска заслуга и кои се тука само за да бидат видени – нека мешетарат на првите редови со вклучени мобилки, нека вклучуваат претстави по *Рамковна застапеност*… ако бе, ако.

Единствено што бараме Ние е: само една година, а за наредната… наредната ќе преговараме повторно, ако дотогаш не се доистребиме, вие од пеколна  амбиција , а Ние од анемична индолентност.

КУЛТУРНО ве МОЛИМЕ!!!

Исклучетене годинава од вашите предизборни галами, зашто само така ќе не оставите на раат да ги поминеме деновите од втори до деветти јуни, колку што трae Фестивалот Војдан Чернодрински во Прилеп.

Ако не… културно ви порачуваме  Е…… МАТЕР….

за официјалната страна на фестивалот тука

( За текот на фестивалот ќе следат дневни продолженија и блогерски критики со истиот наслов -Фестивалот почнува в петок 02-06 2006г. ).