Ако не ви е срам, оставете ме сам

за блог пост

Вчера (06.05. 2015 г.) бев горд на моите сограѓани.

Вчера во Прилеп имаше Протест против полициската бруталност. Кај Ѕидот, се собравме околу 1000 луѓе, потестиравме мирно и достоинствено. Протестите против полициска бруталност имаат континуитет од без малку 4 години, се иницирани од семејството на Мартин Нешкоски, кој беше убиен од лице на должност од полициските структури, а полицијата се обиде убиството да го прикрие. Повиците (како и сега) се ширеа преку социјалните мрежи. Протестите не подлежат на партиски агенди, ами имаат една и единствена агенда – Стоп за полициска бруталност. Паролите кои се извикуваа беа со повици за оставки и командна одговорност на тие што се обидоа да го заташкаат убиството на Мартин и против употребата на прекумерна сила од страна на полицијата.

Она што ја прелеа чашата за да се случи протестот во Прилеп, беше кукавичката (чекаа да се стемни па после маваа) употреба на прекумерна сила од страна на полицијата на протестот што се случи во Скопје претходниот ден. Остануваат многу работи што треба да се корегираат во наредните протести и не смеат да поминат друг пат. Многу работи треба да се анализираат. И мене ми пречеа скандирањата „Педери…“, ми прeчеа и некои други скандирања. Протест пред полициската станица беше тоа што требаше (иако искрено јас замислував да си останеме кај Ѕидот и тука да го искажеме нашиот револт), но не знам што баравме да демонстрираме и пред Општинската зграда, а бараме оставка од министерката за внатрешни работи и другите вмешани во обидот на заташкување? Веројатно тоа е цената кога протестот е спонтан, не организиран и има многу народ што е дополнително револтиран од тоа што го слуша во бомбите. Најважно ми е што немаше провокации и инциденти и што и покрај огромниот револт што е накалемен се’ помина мирно. Полицијата беше коректна.

Едно сакам да кажам – Јас протестите против полициска бруталност повеќе ги дишам, отколку што ги доживувам како партиципиент и, тука нема место и не правам компромис со никој!

Инсерт од прилепскиот Протест против полициска бруталност, одржан на 06.05. 2014-та година. #протестирам

До министерката Елизабета Канческа-Милевска

Почитувана министерке за култура.

Респектирајќи го вашето време и обврски, кои сигурен сум не ви дозволуваат да знаете што ни се случува нам од периферијата на Републиката, кои сме понастрана од вашиот видеокруг и свет, кој се движи во радиус околу грандиозниот велелепен проект „Скопје 2014-та“, како покорен слуга ваш, чувствувам одговорност и должност да ве известам, како е кај нас во забитот, како тоа ние кубуриме од ден за ден и што зборува чаршијата. Не би сакал ова да го сфатите како некоја не благодарност, зашто навистина сме преблагодарни за нашиот леб насушен, што вие од ваша уста го одвојувате за да ни дадете нам од внатрешноста, туку едноставно, само да рапортирам.

Имено:

Во Кумановскиот театар, госпоѓо министерке, на светскиот ден на театарот, во лето господово 2015-то, немало струја, па актерите претставата ја играле на свеќи и светло од мобилни телефони. Ете, вака, госпоѓо министерке, живеат театрите од внатрешноста на Републиката и го прославуваат светскиот ден на театарот 27-ми март – На свеќа.


blog

(принтскрин од постот на Јасмина Василева, актер од Кумановскиот театар)

Низ чаршијата, се слушаат и муабети за некаква компарација  низ бројки и факти, за тоа, како Вие почитувана, ги распределувате нашите – народните пари, па велат вака, а јас ви пренесувам изворно:

„За Старо-новиот театар во Скопје, првично беше планирано да се потрошат 6 милиони евра, за потоа сумата да стаса до фантастични 40 000 000 евра, или со букви: четириeсет милиони евра.

Со 40 милиони евра, колку конечно се потрошија за старо-новиот, почитувана министерке, ќе се изградеа по еден театар во: Прилеп, Битола, Струмица, Охрид, Тетово и тоа  современи и супер функционални театри, како оној во Велес, што нели во ваше време се изгради.

За ентериерот, позлатените орнаменти и осветлувањето во старо-новиот театар во Скопје, вие моја министерке, потрошивте неверојатни 11, 5 милиони евра.

Со 11.5 милиони евара, за ефтини жолти шлакутници и минатовековни илуминации, госпоѓо министерке, ќе се направеше комплетна реконструкција и реновирање на сите постојни театри во Македонија и пак ќе ви останеше за задоволување на кичерајскиот ви апетит.

Министерке, ќе се соочите ли некогаш со вашите ‘дела’? Ќе можете ли да си погледнете себеси во очи, некогаш?

11075215_10153170144359726_1055026051531977730_n

 (Ирена Ристиќ-актер. фотографијата е на Ана Јакимска)

За 192 скулптури изработени од гипс поставени во и околу старо-новиот, потрошени се 272 000 евра, а за 40-те скулптури леени во бронза сте потрошиле 330 000 евра, или вкупно 600 000 евра за скулптури.

Знаете ли што ќе се направеше со тие пари фрлени на мртов гипс и сигурно веќе позеленета бронза?

Во Прилепски театар, максимален износ или буџет за цела година за претстави, е околу 35 000 евра. (2.5 милиони денари).  Претставите што ги работеа Прилепскиот театар со Мартин Кочовски: „Тапани во ноќта“, „Кавкаскиот круг со креда“ и „Швејк во Втората светска војна“, кои изнасобраа купишта награди на Екс понто, на МЕСС и на други меѓународни фестивали, имаат буџет од околу 15 000 евра. Значи, со 600 000 евра растурени за гипс, стиропор и бронза во старо-новиот театар, режисерскиот феномен од Битола – виртуозот Мартин Кочовски, ќе направи 40 престижни претстави кои ќе одбележат една театарска ера во Македонија и ќе останат уште толку пари за тие претстави да гостуваат на сите фестивали што постојат во светот. Инаку, 40 претстави е земено во просек како цел живтен опус на еден режисер. Ако го прашам Мартин, што може да направи со 600 000 евра, сигурно ќе каже дека може да го воскресне Брехт.

Ви текнува ли на фамозната волшебна и огно-атомско-отпорна завеса во старо-новиот театар, за која потрошивте неверојатни 581 000 евра?

Со тие пари дадени за вашиот хир, ќе се покриеше буџетот за претстави во Прилепскиот театар, за наредните 20 години, а ќе имаше и пари за комплет да се реновира покривот на истрошената зграда на театарот во Прилеп. Една мала дегресија, ако дозволите: Во еден момент, додека ја гледавме претставата „Швејк во Втората светска војна“ во Прилепскиот театар Војдан Чернодрински, се слушаше како надвор врне. Надвор врне, а внатре во салата се слуша како да врни тука. И тоа се слушаше многу јако. Знаете ли зошто? Кога го реконструираа покривот на театарот, поради немање средства, се одлучило да се изврши покривање со лимени панели и тоа не е сè – покриен е само делот каде што е сцената, другото е останато со стариот покрив и покривот прокиснува, а паѓа и малтер. Министерке, сте биле ли некогаш во тоалетот од театарот во Прилеп? Објектот станува опасен по живот на сите што се таму!

8137CFDB-6386-402F-A76B-03F45FF62BC1_w640_r1_s_cx0_cy9_cw0

(Театарот во Прилеп. фотографија од Радиo слободна Европа)

Еве, видете, ова е влезот на театарот во Прилеп, каде влегуваат актерите.

Уште една компарација.

Знаете ли дека платното – дел од сценографијата, искористено во наменскиот партиски памфлет – претставата Вечна куќа, со која го отворавте старо-новиот, насликано од уметникот Виктор Егоров, сте го платиле 70 000 евра?

Со парите од тоа платно, кое остава некаков впечаток само ако сте во некој замаен патриотически транс, со тие пари дадени само за еден сценски детал, во Прилепскиот театар, ќе се направеа комплет 4 престижни претстави, како оние погоре спомнатите, а сигурно ќе останеа и доволно пари за јубилејната монографија на Факултетот за драмски уметности (ФДУ). Ви текнува ли почитувана министерке, на онаа јубилејна монографија на ФДУ, каде за режисерот професор Унковски, кој работи таму 30 години, има напишано само една реченица и има закачено една сликичка? Ви текнува ли како помина повеќедимензионалната претстава  „Нашиот клас“ од Tеатарот за деца и младинци, а во режија на Владимир Милчин, на Театарскиот фестивал Војдан Чернодрински во Прилеп (не доби ни една награда), а која од српскиот режисер Горан Цветковиќ е оценета, како една од четирите најдобри претстави во земјите на поранешна Југославија? Сè уште не можам да си поверувам на очите, како членот на жирито – Братислав Димитров, буквално излета од салата само зашто не можеше да го поднесе громогласниот аплауз и овациите на публиката. Се сеќавате ли на последната претстава за возрасни на уникатниот режисер Срѓан Јаниќијевиќ? Не се сеќавам ни јас.

Ви текнува ли воопшто нешто врзано со театарската уметност во Македонија, а тоа да не е Старо-новата зградурина и памфлетот „Вечна куќа“, моја почитувана госпоѓо министерке Елизабета Канческа-Милевска?“

Ова се само чаршиски муабети госпоѓо министерке, немојте вие да ми се тревожите многу. Забораваат тие, ќе им помине за брзо. Македонија ВЕЧНА!

Засекогаш вашиот блог вазал – Рибаро!

Балот на вампирите

bal-des-vampires-polanski-mogador1

Како копиљ, онаков растен пред видео ерата, ме плашеа со еден филм кој имаше елегантен наслов – Балот на вампирите.

Имено.

Има едно граѓанско движење, кое од непознати за мене здраво-разумски причини сака да се вика – ГДОМ (Граѓанско движење за одбрана на Македонија), а јас нагалено го викам „Бал на вампирите“. Тие интелектуално и емотивно истрошени сподоби, кои неуморно се влечкаат како зомби од град во град, се пикаат во зачмаурени простории, каде се јачаат еден со друг и блујат закрвени лаги и интриги за наводни домашни предавници, за странски служби, за соросови платеници, а сè со една цел – да го амортизираат импактот од бомбите, кои ги фрла Заев и опозицијатa.

Е, тие сподоби, кога ќе се најдат во телевизиска дебата, соочени од другата страна со чист револт и недвосмислена искреност, се обидуваат да ја скријат грдотијата под маска на наводна пристојност. Тоа го правеше Тони Науновски со Петрит Сарачини, потоа Тони Михајловски соочен со Искра Гешоска, а најпосле Александар Пандов се обиде истото со Никола Гелевски. Кога ја гледам таа извештачена морничава пристојност, најблиску што ме асоцира е сцената од филмот „Адвокатот на Ѓаволот“ и морфирањето на ликот од ќерката на Ѓаволот.

Тие, се кријат зад маските, само зашто знаат дека се интелектуално инфериорни и не можат да парираат со аргументи, па се обидуваат со наводно пристоен вокабулар да ја амортизираат клеветата, својата неспособност и морална ништовност.

Овој Пандов – последно споменатиот, беше така затепан од искреноста на Коља, што сигурно позади напудрената надворешност, во студиото на Мишко, има силно замирисано неговата реш печена бездушна вампирска пивтија. А токму тоа се тие морфирани ликови без лик  – аморални пивтии и крлежи крвопии. Она, се закачуваат за некоја здрава мисла и цицаат дури има отпор над глупоста, дури има нешто вредно. Потоа, ќе се префрлат на следното здраво нешто и сè дури не го исушат и последното не престануваат. Тоа им е нивната цел, целта на нивното постоење е со интриги и подметнувања (спомнувањето на Ивор Мицковски), да ја уништат секоја рационална мисла и здраворазумно расудување. Кај некои успеваат, кај повеќето не.

Овде сакам да им се обратам на тие што се двоумат. Во ситуација кога сите слушаме каква ирационалност ни се случува во државата:

  • Кој нè води – Премиерот на Републиката ни се шета со комбе и бира парцели од илјадници квадрати на атрактивни локации, менува ГУП, ДУП… за свои потреби, па ги препродава за милиони евра преку вазали, или фантом фирми од Белизе. Мене само ме чуди како не им текна досега да демантираат со изјава во стил – плацевите кои ги меркал Премиерот се за Детски градинки, за Дом за деца без родители, за Детска клиника и така натаму…
  • Кога имаме судии што му полагаат сметка за својата работа на уредник на приватна телевизија.
  • Кога имаме прв човек на тајна полиција што се изживува и мести луѓе да одат во затвор и тоа со таква сласт тоа го прави, што е невозможно да се опише со зборови.
  • Кога имаш министри кои коваат план да направат упад во избирачки материјали, кои се веќе затворени.
  • Кога јавниот обвинител и полага рапорт на министерката за внатрешни работи.
  • Кога Горде се исмејува со човечињата што ги носат од Пустец.
  • Кога Протуѓер ќе фрла фамилии во ендек.
  • Кога Миле… што и да се каже за Миле малку е.
  • … надополнете ја низата.

Е, во таква атмосфера на тежок криминал организиран од врхушката на власта, на некого таму му смета тоа што Коља, јавно – на телевизија, го пцуе Здравството во Македонија, што фашистот го нарече бараба и битанга…?!

Пази богати?!

Од друга страна пак, тој нашмиргланиот и напудрен Пандов, на трибина од Балот на вампирите во Скопје, го вели следново: „Овој пат за разлика од 24 декември (се мисли на црниот понеделник), ако тогаш македонската полиција ги спаси, овој пат цела македонска јавност, македонски народ ќе излезе на улици, ќе ги фатиме и Заев и Шеќеринска и Пендаровски и Орданоски и Геровски и секој еден од нив и, како фекалии ќе ги фрлиме во Вардар…

Тој Пандов, што го нарекувате експерт и бара некаква коректност во дијалогот, на прашањето за тоа како ќе се проверува автентичноста на снимките кои ги пласира Заев, тој – Пандов вели: – „Дали на тој што му се заканувале со ендек, завршил во ендек? Дали на тој, ако му е опцуена мајката, да се види дали тој човек имал некакви односи со мајката?

Ова ли ви е нормално? Со овие фашисти ли треба пристојно да се дебатира?

Како?!

А бе, луѓе мои – дај ошамарајте се, разбудете се дури овие од Балот на вампирите, не не завртеле да се испотепаме еден со друг. Дајте овие цицкачи на сè што е здраво и свесно, на сите нас кои знаеме да си го дадеме одветот, на нас кои не им ќутиме, кои не им се плашиме, на сите кои гледате со отворени очи што ни се случува, а не сте се осмелиле до сега да проговорите… дајте сите да се здружиме и да ги отераме цицкачите у пизду материн – онаму каде што им е местото – во мрачната утроба од хорор филмовите со кои нè плашеле ко копиљи и да ги замандалиме таму, како гротескни епизоди од еден лош серијал, кој многу индикативно си го крстиле „Преродба“.

Дајте!

Како понатаму?

Stop-Torture-edit31404233914

Никогаш до сега немам споделено цел текст од некој друг на мојов блог, но нели, за сè има прв пат.

Ова е текст на Арсим Зеколи:

Длабочината и ширината на колапсот на една држава во режија на ДПМНЕ, ДУИ, ДПА и нивните странски спонзори е веќе вртоглава и невозможна да се опфати со коментари и анализи. Македонија е веќе класифицирана за Case Study за последиците на де-факто нихилизмот на власта опфатена во криминал и амнестирана од времените кратковиди де-јуре амнестии на меѓународната заедница, првенствено САД и ЕУ.

Секоја држава има своја мафија, некои мафии имаат свои држави, но нашиот пример е патологија без преседан и дијагноза за што може да се случи кога државата, мафијата, расизмот, национал-социализмот, психо-патологијата на болни умови и интересите на меѓународната заедница се сплотат во создавањето на една дебело-слојна и скапа пропагандна лага и ментална манипулација наметнато врз цело едно општество. Скандал е мал збор, ниту приближно адекватен за барем делумна илустрација на грозоморноста на злосторството сторено врз нас.

Хистерични кикотења на незрели личности, крвнички шкргутања со заби на искомплексирани типови, уживање во улогата на одлучувач за нечиј живот и смрт, пазарење со луѓе како кванташка стока, отворено фалење со својата духовна скапаност – што да се издвои како капитален шок ефект кога по се судејќи најшокантното допрва треба да го слушнеме? Како понатаму кога по секое преслушување на компилациите на зверството се тресеме пред сознанието дека ние не само што немаме република или демократија туку немаме ни цивилизацијски минимум на човечки стандарди а камоли базичен политички бон-тон?

Македонија веќе не мора да чека на следниот вторник или петок за да во себе донесе решителна и конечна одлука дека ниту еден лик, маж или жена, од сегашните први, втори, ешалони на ДПМНЕ, ДУИ, ДПА не смеат да бидат веќе никогаш ставени во било каква служба од интерес на граѓаните. Дека сите министри, пратеници, партијски функционери на централно и локално ниво треба да бидат ставени под службена забрана за државна и општествена служба и појавување во јавноста за барем следните 30 години. Се помалку од тоа е предавство на човештвото во нас и заблуда која пак повторно ќе треба циклично да ја доживееме и пропатиме. Сите овие ликови, скотови на нашите македонски и албански заблуди, предолго време беа модели за иљадници млади луѓе. На крај, сите тие, до еден, мораат – апсолутно и беспоговорно – да завршат како предупредувачки доказни модели за сегашните и идни генерации за каде завршуваат оние кои поради лични интереси и ментални заболувања едно цивилизирано општество сведуваат на животињска фарма на страв, терор, смрт.

Неприфатливи се, потполно, тврдењата дека никој од надвор не знаел за барем добар дел од ова што ни се има правено од страна на владејачките партии. Едноставно неприфатливо. Невозможно е да се одбегне чувството дека луѓето на една земја биле намерно подврганти на еден патолошки, длабоко болен социален експеримент во име на стабилноста, во чие име не си имаат инсталирано и сервирано расисти, шовинисти, психопати кои ни ги имаат фалено како надежни демократи, како морални величини, како политички модели. Како да се избегне очајот на освестувањето дека САД и ЕУ во земјата со години го промовирале и бранеле токму она што го исмејуваат и осудуваат во путинистичка русија или ердоганска турција. Како да не ви се изобличи лицето во кисела гримаса на гадливост кога истите тие странски “партнери” сега буткаат раце во понтие-пилатски легени за миење раце, глумејќи “шокираност”.

Што уште треба да “увреѓените и изненаѓените” спонзори од САД, ЕУ, Германија допрва слушнат за главните ликови од ДПМНЕ и ДУИ ги стават и вратат на сопствените црни листи, за ЕПП ја избрка ДПМНЕ од своите редови, за да ги затворат портите на своите амбасади за сите нивни членови и членки? Кој “добронамерен” изговор ќе измислат за да си го покријат својот докторски удел во склопувањето на овој Франкештајн без никаква контрола? Или пак веќе спремаат решение во кое “конструктивно” ќе ги убедат и нуткаат сегашните психички пореметени и ислужени скотови да се истават надвор од политичката сцена и на нивно место насадат нови марионети кои ем ќе ги штитат интересите на политичките татковци ем ќе бидат доволно “секси плавуши” за меѓународната заедница.

Нивното мислење е веќе од секондарна, дури и терцијарна важност. Нашето мислење е најважно, токму поради тоа што кога предупредувавме – не етикетираа со најцрни епитети (и сеуште продолжуваат). Предолго се поведуваме според нивните интегративни визии и стратегии, за кои сега гледаме каде и во што не донесоа. Отсега понатаму – ако не се со нас, тие се со крвниците.

Arsim Zekolli

Таа е премногу фанки за Зоки (+16)

vs150217-001

Линијата е жешка. Зоки е збунет. Горде со позајмено тело на Саша, а Саша е ГрејТ. А бате Саше? Бате Саше, во некое наредно видео.


#ТикТакТикТак
https://www.facebook.com/RibaroMK