Ево & Луција

Еволуирана Луција:               Безвреме еволуиран Ево:

evolucija.jpg

Ево или Луција?

Дали Ево е револуционерен махер за да ја еволуира Луција?

Ваков безвремен тешко.

Во функција на  критиката, решив да го зголемам интензитетот на вежби на второ ниво. Резултати очекувам до година. Единствена двојба ми е, дали прво да го еволуирам Ево или да го пуштам Мали Евица да ја еволуира Луција.

Двојбата и не е толку битна колку резултатот.

Можеби фотошопиран Мали Евица и не го поштова Дарвин, а ќе ја испоштова добро Луција?

Важно е да: Ево & Луција = продуктивна револуција!

Дарвин и фотошопиран Евица нека дрват равенки „про“ и „за“ еволуција.

Јас, искрено навивам за Мали Евица!

Баба Спасија во Чуму

Слушам денеска во Чуму ќе гостувал премиерот и една тајфа загрижени душе-грижници и издишани од грижи  добро-мирници. Ќе разглабале минати сто и кусур дена владавина и ќе гледале (следствено на досегашниот минат стоденски труд) во кристална топка. Прво за прво се думав да појдам и да ја распуцам топката кристална за да не гледаат пругоре ами да се застанат на сегашен терен, ама се подумав и реков да ја прашам Баба Спасија – бајачката за мислење. Баба Спасија многу пати досега од уплав ми има баено со солца, вода и сите теманиња, па затоа некако поверна ми се гледа како пророчица од кловновиве наши насушни.  И, бидна.

Ме наглави в скут, ме напрска со вода и со троа солца меѓу прсти зеде да кружи со едната рака и да м‘мла, а со другата ме држеше на слепоочница.

Врти-сучи-м‘млај… се така едно пет/шест минути. Дремам јас, а гледам и бабава дремка ја совладува. Мрднав ѓоа не намерно колку да ја приштрекам за да не ме посоли и срипа старицата неприметно. Пром‘мла уште малку и ми ја исправи главата. Станав. Ми вели:

– Ти чедо не си за кај мене. Овде идат исплашени  и грешни луѓе, со маки тегобни и  за туѓи судбини  кабаетлии, ти треба да си следиш патот. – ми вели баба Спасија

Се сетив за тоа дека сакав да ја пуцам кристалната топка, сакав да и кажам, ама се сепнав. Мислев дека тоа за грев ќе ми се фати, ама бабава има искуство во работава и сигурно знае подобро.

На пат за дома  сè убави мисли ме тераа. Ја видов комшивката (од пред некој пост спомнатата) – ништо не помислив, го видов даскалот (од пред некој пост) – пак ништо и така покрај триста поранешни гревови поминав и ништо грешно не помислив. Бре чудо од баба! – си реков во себе.

Зедов телефонот и седнав.

granny.jpg– Ало, Чуму? Ќе ве молам Чомовски. –  се испекмезив најкултурно.

– Момент. – ми враќа еден љубезен глас.

– Ало, повелете господине, Чомовски на линија?! – забревтан, кутричкиот мислел дека Грујо откажува присуство.

Се претставив фино-лепо, се извинив за одземеното време и преминав конкретно:

– Имам еден предлог за вас господине Чомовски. Во вечерашнава емисија да ја повикате како гостин баба Спасија и да им забае на другите гости! – бев краток.

Чом се изненади, ме праша со што и како се занимава баба Спасија, се подума за момент и заврши:

– Многу ми е жал, но веќе е касно за сугерирање на гости, а и концепцијата на вечерашнава тема не го дозволува тоа.

… Молк неколку моменти, па изустив:

– Во ред е Чомовски. Јас само сакав да се спаси што се спасит  може, а баба Спасија е лекот, но нејсе, ќе има и други почетоци како што почнуваме едно петнаесетина години.

Му посакав се најдобро и го завршив разговорот.

По неколку минути ми се појавија грешни слики инспирирани од милозвучниот глас на (претпоставувам) секретарката . Посигнав по телефонот и си закажав сеанса за утре кај баба Спасија.

… Какви ли не мисли им минуваат или допрва ќе им минат на гостиве кај Чом, кога со небројно повеќе искушенија се среќаваат, ама кој ти има време сега за анализа.

Битно е дека се движи оптимизам… со и без баба Спасија, нели?!

пс: Знам и тоа дека баба Спасија има друг лек за колективно исцелување. Често се фали и мавта со „лекот“ по групни сеанси, ама сега залудно е сè. Сигурен сум дека некој од гостите ќе жали за непримената терапија, но секогаш ја има фантазијата и инвентивноста како резервна варијанта.

За воља на вистината досега се вешти во тоа.

Ајде до година… Здравје, или за кого како.

Везилка

Везилка
Везилке, кажи како да се роди
проста и строга македонска песна
од ова срце што со себе води
разговор ноќен во тревога бесна?
– Два конца парај од срцето, драги,
едниот црн е, а другиот црвен,
едниот буди морничави таги,
другиот копнеж и светол и стрвен.
Па со нив вези еднолична низа,
песна од копнеж и песна од мака,
ко јас што везам на ленена риза
ракав за бела невестинска рака.
Судбинско нешто се плело за века
од двете ниски, два созвучни збора,
едната буди темница што штрека,
другата буди вкрвавена зора

2.

Везилке, крени наведена лика,
погледај в небо во претпладне златно:
се зари таму и чудесна блика
твојата везба на синото платно.
За тебе нема ни вечерен запад,
ти – морно око на трепетна срна.
две бои таму ти горат и капат,
две шарки твои – црвена и црна.
Зар не се плашиш јаркоста нивна,
и најмил спомен дека ќе ти згасат?
Зошто се губиш, ти строга, ти дивна,
дните ти минат, прокоби се гласат.
– И најмил спомен што в душа ми блесна
се гаси од нив ко цвеке без боја.
Но ти што ловиш звук на чудна песна,
ти си ја кажа судбината своја.

Блаже Конески

Денес се навршуваат 85год. од раѓањето на Блаже Конески.

Среќен роден ден „учителе“

kukata-na-blaze-konevski.jpgdnevna-soba.jpg

2.jpg3.jpg

Овие фотографии се од отворањето на спомен домот на Блаже Конески во с.Небрегово 2005година

Шитни фотка со SCOOPT

Не знам дали некој  има пишано, но нејсе за тие што не чуле:

Ако се згоди да си на лице место кога се запалила од комшијата (со кој си скаран) куќата или ако го начекате Каролинчето како влегува во кола а притоа носи минич до п*ч  и слични екстра позитивни а богами и негативни ситуации… штракај со мобилката или со дигиталниот!

Зошто?

scoopt.jpg

Ова е местото каде што вашите фотки од мобилен телефон и/или од дигитален апарат можете да ги уновчите. Еден од главните услови е фотографијата да не е претходно објавена во јавност и да биде интересна, односно ексклузивна. Оваа web страна ги понудува вашите фотки на магазини, списанија, весници и слично, односно посредува за продавање на вашата фотографија. За таа своја услуга (нормално) си наплатува провизија која е процентуална и капиталистички „фер“. Што значи, со посредникот (scoopt) делите „фифти-фифти“ од заработката

Видов нешто и за посредство при продажба и на блог текстови, видео клипчиња, ама видете си сами, да не излези лага.

Еве ви линк: www.scoopt.com

пс: Зачленувањето и испраќањето е едноставно, Јас една пратив, ама не смеам да ја покажам бидеќи има и такво едно правило.

Па, кој знае можеби на некој ќе му се угоде?!?

Стечаец на JVC

Ѕвони некоја будала во ниедно време – легнал на ѕвонче гнасата. Срипав јас  гајчешко разгурелавен и хронично ненаспан небаре Бенедикт Папски на гости го чекам.

Отворам.

Поштарот.

Мислев, ми стасало книжето што го порачав од Темплум уште пред два месеци , ама… стап.

Ми дава некој плик и ме замолува да се потпишам. Речено сторено. Да побараше и друго ќе направев само да си го продолжам сонот. Ја акнав вратата, го оставив пликото и се бапнав в кревет . Ми го еба сонот униформана, маме му ебам. Станав. Ме копкаше шо мајка има во ковертот. Не сум нашибал никого одамна – од таа страна рајат бев. На риби не сум бил од сношти, ама за тој лов не треба дозвола ами конекција. Ја отворив ковертата (шо викаше  баба ми Цвета) и гледам пишува вака:


Решение

Се уважува барањето за остварување право за паричен надомест.

Лицето – „Јас“, по занимање администратор, остварува паричен надомест во траење од два месеци и седумнаесет дена почнуваќи од 15.11.2006год. до 01.02.2007. Висината на паричниот надомест изнесува – 3941ден. месечно….Потоа нешто бла-бла… , па следи:

Образложение

Агенцијата за вработување на Р.М.-Центар за Вработување….(бла-бла), поради утврден стечај му одобрува на лицето – „Јас“, право на надомест…(бла-бла)


Си седнав,  загревојте.

Еби му мајката, стечан работник на 34год.

Дал да плачам или се смеам ништо не ми кажува… – си мимлав.

DAJLINSKO-za-stecaecЗаверглав патичината и правац на пазар. Кај Чако од тезга, купив далечински управувач и имав намера да и го подарам на жена ми за Нова година. Го разгледав убаво и заклучив дека тоа е тоа. Далечинското не беше за телевизор ами за ваков апарат како мене – кој е на товар на туѓи плеќи.

Нема друго, мора да пингам по наредба – помислив, го сместив во џеб далечинскиот и рикверц дома.

Во што филм влегов сега? – се скостив скот таков од метаросумдесет и печес, триесет и кусур летен, а  изѕемнат од д‘рмосерлок и од немајкаде.

Ми текна на насловот од листот за стечајното решение, каде пишуваше:

„Агенцијата за вработување на Р.М.-Центар за Вработување.“

Кое бош име? – помислив. Ајде некој нека каже дека се има вработено преку оваа „агенција“, оти баш ме интересира до кога ќе ме тренира жена ми да пингам на даљинско?

… И маме му ебем на Чако, упатство за употреба не даде!

Замисли  сега да не работи даљинското, абе со клоци  ќе треба да ме спотеруваат.

Кај стечаец и на клоца кренат!

Од утре транспаретот в раце и правосмукалката на рамо.

пс: Да не знае некој колку пари се џогерине од Виледа?

Добре и Бегот

Во турско време, се‘ аги и паши ташеле ташаци по веранди и чифлизи. Рајата, онаа опечената  и турска и каурска,  своите ташаци ги мафтала по нивјето: ем жолти-житни, ем зелени-тутунски. Многу тешко  рајата го препознавала колоритот, дал од потта ил од бичот, ним се им се пулело сиво….

Но, ова не е тажовна прикаска, ова е кратка прикаска, или, ова е прикаска што кажува од која напара излегле  тажните ни прикаски.

(Село Канатларци, доцна пладне, сред лето, година 1762.)

Керим бег Прилепски газда, му бил на гости на Муарем бег од Канатларци.
Јале, пиле, спиле, шо сами шо со друшки и им се снеарнило дур на крај од пилето или од анките – ај да не нагаѓам сега. Дур лежале така на отоманчето и тргале наргиле да ја убијат досадата,  од нигде никаде, беа се задале ветришта и виулици и сета ергела коњска испорипала и се разбегала по нивјето.  Времето се стишало толку брзо како и шо почнало.

dobre-i-begot.jpg
Чираците  се здале да ги вратат арно ама неможеле да ги стасаат коњите – абе ни еден не ватиле. Керим бег го фатила паника. Утредента стасувал Исмет Паша од Султанот намесникот директ од Стамбол, а токму Керим бег бил тој што требало да го пречека. Муарем како добар домаќин го тешел да нема гајле и дека ако не ги фатат за брзо коњите сетне тој има решение како да стаса во Прилеп пред стемнување

Минало побааѓи време, а од чираците ни ал ни абер. Вака Муарем, свикал по анката и таа бргу-бргу доколеничила пред него и гостинот. И свикал да го најди Добрета, најакиот ерген во цело Канатларци и да го довлечка на чифлигот.

Речено сторено.

По дестина минути ете го Добре – маж четворен.

Во плеќите НА толкав, рамења планина. Се наклонил и како шо е редот чекал заповед:

– „Слушај ваму, Керим бег да го носиш на рамења до Прилеп и да гледаш да не вати мрак дур да стасате – разбра! Ене, земи тро леп и вода и глас да не си писнал освен ако не те прашаат, оти отиде главата!“ – му заповедал Муарем бег на Добрета.

Добре, ококорил очите, подзинал тро да зуцни нешто, ама  од пусти страв голтнал саде.  Го измеркал под око турчинот шо требало да го носи. Не му се видел голем, уште тро пола од него. Сетне, клекнал за да можи полесно да биди јавнат и тргнале на пат за Прилеп. Терале така сат-два и секој своето си го думале. По неко време на бегот му притекнало на анката шо го довела Добрета и се сетил дека не ја опалил. Бре шо слас му дошла незаситна – трпки го полазале. Шо да прај сега во пустинава, како да си ја олесни страста?

Думал и издумал.

– „Ооо… чукш бе ѓаур, застани малку да протегнам нозеве!“ – заповедал  турчинот, а од очите искрел.

Добре послушал и го скостил господарот под сенката од дабот кој крошнел со густо лисје. Абре-дебре го симнал од раменици и седнал кутричкиот да се почини. Турчинот го понудил со вода Добрета, му окршил тро од векната и продолжил да го мерка. Дур голтал Добре  од лебот, турчинот подголтнувал сласно и го меркал Добрета. Не му требало уште многу , решил:

– „Шебек, ајде доџвакај лебот бргу-бргу и  туркај гаќите“! – се разјарило турчето и стегнало камата за да не се испишмани случајно копуков и да се сврти контра господарот.

Се вџашил Добре – маж, арслан  македонски триесгодишен, му поминале слики двесте низ глава и видел не видел турнал гаќите. Уште да се наведи за да му олесни на турчинот, ко од под пазуви му паднал кубурот кој го стегал цел пат. ‘Рснало на земи оружјето таман на дофат на Добрета. Рипнал турчинот избезоумен, му клецнале колената и се скрил зад стеблото кое сега некако танко му се гледало. Липал од зад стебло ама глас  од страв не излегувало никако. Кога видело македончето шо му се сторило на турчинот изустило:

„Бре господару – бегу, не се бој, јас тоа кубурот го чувам за зло време!– ја прибрал пистолетата под пазуви се нагузил и го прекорил турчинот да повјаса  со клецкањето, оти сонцето уште една педа ќе се скриело зад ридот…

(Народна тема, со комплетен препев на RIBARO)