Сакаш да ти напишам илјада стихови

а ни една песна

или бараш илјада песни без стих

можам и двете да ги римувам

но тогаш Ромул ќе е без Рем

… Рим ќе го пуши

а Ромео и Јулија ќе собираат печурки

на дното на Lago di Garda

поевтино ќе им е

ха ха ха… Газданов

смешката мисли Париз е полжав на Москва

ќе потрошам уште илјада зборови за пар чевли

тоа не значи дека ќе продадам нешто

значи дека 1к зборови отишле у пичку матер

и толку + некое гравче од недоџвакана Орбит

… можеби само два-три не римувани стиха

мислеле да бидат хаику

ги заебала должината

должината секогаш е

заебана семантика

да читнев сакам

онака не обавезно

ќе те пишам тогаш

онака не обавезно

да искрвариш в рака

онака не обавезно

ќе одам од квака на квака

онака не обавезно

да молам да молиш

онака не обавезно

ќе се створиш

онака не обавезно…

Линк:
- Алка, врска, однос, поврзувач, спојува, врзува…
Врзи се, поврзи се, линкај, имај врска, дај врска…
Не биди безврска бе! Инаку ќе го видеше овај безвезе пост жими пимпеков. А и пимпек немаше да знаеш што е ако не беше линкот што те доведе.

Линкаш, а?
Тоа на што кликаш е линк. Некој го поставил за да не си без врска. А и ако сакаш да фатиш штрафта од овде, е и тоа е линк.

О-о-о! О!
О[o]O! O-o-o-o! O-o-o-o!!!
O? O-o-o. O-o-o. O! O.O.O..O-o-o!
O.
O? O! O-O-?!
O-o-o!O-o-o! O-o-o-o! O! O! O!!!!
O! O-o-o-oo-o-o-o. o-! O! O! OOO!!! OOOoooo!
O-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o!!!!!!!
O!
O!
O!
O-o!!
OOO!!!
O-O-O!

Нешто капна
Дождот го изми  моето лице

а телото
а душата

Оставам да свети
камарата е повторно тука

а ти
а јас

дупка во ѕидот
каде сме

Во душата безтелно
накамарени
страсно наколеничени

Заедно сме извеани
оддувани
надувани

а не сме

Што сме

Didn’t use a blade
A bullet, or a gun.

You poisoned the moonlight.

It was cold outside,
The nigh love died,

On the night you murdered love

( го најдов фино спаковано тука )

Да се носат мадина е една, а да се имаат и да знаеш да се носиш со  мадлестата ситуација е сосема друга работа.

Кој ја има привилегијата на мадлест човек?
Оној со потечени мадина?
Оној кој ни ги потекува?

Gjurić Stanka знае да ги ланча и да е мадлеста истовремено (клипот трае 2мин. и 31 секунда):

Еднаш рече:

BEZ OPROSTA

Poput odbjegla zatočenika logora, ludnice, zatvora, grabim za težinom svoje gladi i strahova; napuštajući zavjet razboritosti, priklanjajući se obećanju srca, šamarajući obzire, tvrdokornost vrijednosti, uzusa, vjernosti.

Iz perspektive u procijepu rešetaka nijedan zalogaj nije tako golem da ga se
besramnim utiskivanjem u sebe ne bi moglo opozvati, savladati, satrti.
Za mene nema ravnodnevice oprosta.

Мадлеста девојка (?!)

Читајќи го нејзиниот опус – стихови, кои ги има пренесено во  книги и аудио запис, се почувствував обезмаден – разоружан, а истовремено и толку потентен и мадлес што морав да споделам.

Дури го гледав клипот ги мразев пенестите меурчиња и Владо Калембер!

… Или ги сакав можеби, меурчињата?

Ма-ма-ма… мадина требаат а не д‘ткачи… А Станка има мадина дефинитивно!

А-а-а… Ти, а-а-а… јас???

Сакам нов газ и нови цицки нов мозок нова јас додека го планирам совршеното самоубиство додека театарски го поставувам мизансценот на мојот иден погреб само за да ги замислам хипер-реално лицата на сите кои ме оплакуваат на сите кои констатираат колку генијална поетеса сум била а всушност плачат над сопствениот кукавичлук да испијат шишенце розови таблетки…

(за цел текст оди тука)

…

Се вика Bonbonce.blogspot, ја викаат  и Sash!

Зошто, о зошто е вистина

вистина е, о зошто ама е

се борам, о зошто

ама не

па признал ти или не

Везилка

Везилке, кажи како да се роди

проста и строга македонска песна

од ова срце што со себе води

разговор ноќен во тревога бесна?

- Два конца парај од срцето, драги,

едниот црн е, а другиот црвен,

едниот буди морничави таги,

другиот копнеж и светол и стрвен.

Па со нив вези еднолична низа,

песна од копнеж и песна од мака,

ко јас што везам на ленена риза

ракав за бела невестинска рака.

Судбинско нешто се плело за века

од двете ниски, два созвучни збора,

едната буди темница што штрека,

другата буди вкрвавена зора

2.

Везилке, крени наведена лика,

погледај в небо во претпладне златно:

се зари таму и чудесна блика

твојата везба на синото платно.

За тебе нема ни вечерен запад,

ти – морно око на трепетна срна.

две бои таму ти горат и капат,

две шарки твои – црвена и црна.

Зар не се плашиш јаркоста нивна,

и најмил спомен дека ќе ти згасат?

Зошто се губиш, ти строга, ти дивна,

дните ти минат, прокоби се гласат.

- И најмил спомен што в душа ми блесна

се гаси од нив ко цвеке без боја.

Но ти што ловиш звук на чудна песна,

ти си ја кажа судбината своја.

Блаже Конески

Денес се навршуваат 85год. од раѓањето на Блаже Конески.

Среќен роден ден „учителе“

Каде се боите? -праша.

Каде е родот? -замолчи времето.

Каде сум јас? – плачев по себе.

Умреа боите за да се родам  Јас!

Рече Тој.

Потврдив Јас

Еднаш плачев за да се оплакнам од светов

солзи немав

плачев за солзите

сила  секна

стегнав срце да капни

напон сетив

во очите

од солзите секнати

можеби беше сега

или уште е‘

но зошто солзи нема

каде

горе  одам

по солзите одам

за да плачам за себе

или светов

и плачев  со солзи

еднаш

или сега

Овде нема ништо лично

Блогот го зеде моментот на идентификација

РИБАРО надвладеа со мојата иницијација

Овде нема заменска именка за реставрација

Се‘ е една глаголизирана сегрегација

Овде почнува  да боли од манипулација

Се сторив линк за банализација

Без трунка инспирација

Се‘ е спирализирано

Овде се‘ е лично а лик нема