Откако Амазонските Прашуми проронаа солзи од цепачите за хартија, а воздух се помалку за цицање, на барање и под силен притисок, како на домашната, така и на меѓународната јавност, мојата книга Од Cabaret до OZ, конечно во електронски формат и слободна за симнување од сајтот на www.cc.org.mk. Критиката вели: – Видено низ постмодернистичка призма, книгата [ Read More ]
Бајкобиограф ја зачна, а мене ме тагна – Аниа која прва зачекори каде што ниеден Македонец немаше зачекорено пред тоа. Стои до главата за слушалките од која навистина не знам зошто, Гоца секогаш се плаши: „Неговото име беше напишано со златни букви на блескавата плоча на темносивиот мрамор. Крајот на неговиот живот беше надворешно токму [ Read More ]
Везилка Везилке, кажи како да се роди проста и строга македонска песна од ова срце што со себе води разговор ноќен во тревога бесна? – Два конца парај од срцето, драги, едниот црн е, а другиот црвен, едниот буди морничави таги, другиот копнеж и светол и стрвен. Па со нив вези еднолична низа, песна од [ Read More ]
Од линк на линк, вјавнав валиспетот за да стасам до вистинскиот линк и… БААППП… глем катанец и над него лист?! Се пулам да видам колку кажува сато кај мене и гледам вели 11:05. Се пулам пак во вратата и… врата ко врата, затворена. Се налутив пес и сакав да ја акнам. Ај, си викам, шо [ Read More ]
(необјавена песна) Нема збор без своја слика. Ако сликата не ти го каже зборот, Ако гласно не ти го прочита, Како ќе ја видиш сликата И како ќе му поверуваш на зборот? Зборот без слика не се гледа, Сликата без збор не се раскажува. Тие секаде одат заедно Како една безвремена светлина што постојано нè [ Read More ]
(Ненад му говори на Дејан Лилиќ за улогата на Ојдип во Ојдипус Тиранус Софоклеус, извадок од текстот Ангел – чувар од Зоја Бузалковска; Ненад Стојановски – Споменар) … - Слушај. Теоретски, јас би можел да ја одиграм оваа улога стопати подобро од тебе, зашто имам огромно искуство. Но, не можам да ја имам твојата младост, [ Read More ]
(Два автобуси се спремни за Скопје за претставата во Драмски – “Купiдона”.. Тргнува еден - толку бевме, не собра сите) …. Терај мајсторе, се забајвме! Од 20:00 часот почнувала, а не како што и кажав на милозвучна од 21:00. Тој, шоферот на автобусот беше едно мртво ладно типче и душата му ја изваде на водачот [ Read More ]
Едноличноста на утрата копирани како мое секојдневие, беше болна… Беше болна, зашто кертриџот беше препотентен и непрестануваше да го храни чувството на бескорисност. Тоа чувство што оправдано ме обземаше присвојувајќи си ја улогата на печатач, имаше стремеж да згасне со доаѓањето на 20 часот (со почетокот на првата претстава)… но што по завршувањето на претставата? [ Read More ]
Блогот го зеде моментот на идентификација. РИБАРО надвладеа со мојата иницијација. Овде нема заменска именка за реставрација. Се‘ е една глаголизирана сегрегација.
