- Оваа поза и проезија(како што тој милуваше да ја категоризира) ја посветувам на мојот пријател по мисла и збор Горан Иванов Крстевски 1971- 2003 Еден здив средба еден збор како Тор Две раце желба четири очи како Ра Една клупа души осум усти две уши Две мисли а една е иста четири ѕида како [ Read More ]
Archive for August, 2006
Колку религии, толку имиња за господ, но сите се согласуваат дека тој е еден. Подолго време ме прогонува една песна иако да бидам искрен многу-многу не се мириса(в)ме со пејачката. Песната ја карикирав во едно прашање: – Ако господ е со нас (еден од нас) барем на еден ден и ако дозволи да му поставите [ Read More ]
Ноќта ја ловеше песната на штурецот, а тој ја повторуваше мојата приказна. Да, таа беше во неговото повторување. Песната е негово постоење, јас сум темницата во која пее. Ми се стори како да диригира со потта на мојата немоќ. Неговите потези беа залудно потрошена енергија за скротување на моите животни сокови. Тие мијат Се вријат [ Read More ]
Ниеден звук, глас, не може да биде слушнат се додека некој не почне да слуша. Молк. Предлог? Констатација. Тишина…
Ако го земиме Аголот (правиот агол) како инструмент на културна рефлексија, тогаш: … Тупа е диоптријата што треба да не просветли, како тап агол е. Затоа, окуларите што треба да не просветлат ги режиме под прав агол: – за да можат да не подаваат, за да нé предаваат, – за да се наддаваат за нас [ Read More ]
Сега сум клатно Тик: – Со моите 34 се заробив во дете. Сакам сé наеднаш да примам, а тоа сé е толку многу… толку многу – многу, а јас сум толку многу назад… недостижно многу – многу заостанат. А се стасува, велат. Е да, но од каде треба да се почне? Страм ми е дека [ Read More ]
(Понекогаш ме загрижува мојата едноставна рамнодушност кон работите што ме опкружуваат, да не речам ме ужасува…) Се нема спас. Ете ги и овде или ете ме мене овде кај нив. А што ако јас сум натрапникот? МА КОЈ ГИ ЕБЕ! Се дури не ми го знаат password – от од мојата ментална инсталација, јас сум безбеден. [ Read More ]
