Од CABARET до OZ
Somewhere over the rainbow
Way up high
There’s a land that I heard of
Once in a lullaby
Somewhere over the rainbow
Skies are blue
And the dreams that you dare to
Dream really do come true ….
Јас и Minnelli сме родени во ист месец и во парна година, со таа разлика што Liza таа година кога се бев родил јас ја имаше премиерата со Cabaret.
Нејзе, мајка и е Judy Garland, а мајка ми учела во о.у. Кочо Рацин.
Дедо и по татко, бил музички диригент, а мојот дедо ги диригираше тутунските лисја по класи на лентата во Тутунскиот Комбинат.
Нејзината приказна е broadway-ска, а мојата балканска.
Месецот, годината, мајка, дедо, приказната… толку многу имамe заедничко со Liza Minnelli! – се радував прибирајќи ги паричките и другиот ситнеж од сцената во моментот кога сe се затемни за да се постави наредната.
Додека еден чичко – реквизитор по професија, ги пееше стиховите што одеа пред малку:
- Money make the…. world go aroand, the… world go aroand…- кои не ги разбирав… слушав еден замислен окалко, кој го зборуваше мојот јазик како зборува нешто. Vелеше:
- Потеклото е нишката во која се гнезди домарот што сака да се скрие пред предизвикот на неговата реална ситуација.
Колку во тоа успева, зависи од неговата умешност да се претстави и неможноста на другите да предпоставт.
Потешко ли е да се претстави или да се претпостави?
Претставата е извизуелизираниот момент: исфилуван, поднашминкан и во крајност прилагоден на чинот на премиерата. Самиот чин на претставување е недоволен за да ја долови умешноста на актерот. Тој – актерот, е ставен во епизодна улога играјќи ја својата животна роља. Тој е само реквизит од сценографијата наменета за да го пренесе животното патешествие на нашата малциозност, а со тоа и на малите нешта кои сеуште го вртат светот.
- Се има прејадено кутричкиот, помислив.
- Mамо, зошто светот не е кабаре? – прашав.
-Кабаре е синко, но ти не го гледаш, зашто некој мора да биде позади сцената за тоа да функционира.
- А, да излезев еднаш од зад сцена… а? – со тага процвилив.
- ИЗЛЕГУВАЈ, те чекаме! – одекна од празната сала во која седеа само Дороти, Лимениот Човек, Плашилото и Лавот.
Се отргнав од мајка ми, го грабнав за рака девојчето за кое подоцна разбрав дека и било мајка на Liza и тргнавме по патот поплочен со злато за да си го бараме изгубеното, додека во уште ми ѕунеа стиховите чија суштина уште ја барам:
Somewhere over the rainbow 
Bluebirds fly
Birds fly over the rainbow
Why, then, oh, why can’t I?
If all those little bluebirds fly
Beyond the rainbow
Why, then, oh, why can’t I?
- Така е тоа зашто вистината е дека:
Money make the…. world go aroand, the… world go aroand...- пак се обидуваше чичкото реквизитор.
-Тој слуша други музика – помислив и продолжив по златната патека цврсто стегнат до Страшилото, а Дороти беше помеѓу Лимениот Човек и Лавот.
Патем разбрав дека Д ороти била дојдена да ја земе ќерка си Liza, а не мене, но тие две никогаш не се ни сложувале.
Никогаш повеќе не ја видов Liza Minnelli, Cabaret, ниту мајка ми.
dodatok:
Me inspirira temata Santorini od eden grk, sto mi go isprati edna princeza-solza
Comments (2)
Leave a Reply
Банери
Блогот го зеде моментот на идентификација.
РИБАРО надвладеа со мојата иницијација.
Овде нема заменска именка за реставрација.
Се‘ е една глаголизирана сегрегација.
#
Леонова напиша:
- Mамо, зошто светот не е кабаре? – прашав.
-Кабаре е синко, но ти не го гледаш, зашто некој мора да биде позади сцената за тоа да функционира.
- А, да излезев еднаш од зад сцена… а? – со тага процвилив.
ОДЛИЧНО!
16 Септември, 2006 – 01:36 | избриши | одговори)
#
Lavot напиша:
а бе ја познавам Дороти навистина, ама овој лимениов човек … хм….
Smiling
16 Септември, 2006 – 01:39 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Леонова, фала
Лавче, абе не се секирај не е опасен Лименио Smiling
16 Септември, 2006 – 02:00 | избриши | одговори)
#
Аrwena напиша:
Знаеш, ако алудираше на тоа дека животот е театарска сцена, а сите ние глумци, се сложувам дека во зависност од умешноста да се представиме пред другите, постои можноста некаде да погрешиме. Ништо не е совршено, а сепак има работи кои стојат за видиливото. Или како што се велеше во Mахабхарата:
,,Заради спороста на нашето око, а брзината на раката господова, ние веруваме во светов.”
16 Септември, 2006 – 18:30 | избриши | одговори)
#
Mama напиша:
мора да има некој што ќе аплаудира, или фрла со домати, во право е мајка ти. Како коментар на ова има една прекрасна песна на Милан Младеновиќ, од албумот Angels Breath, направен во Бразил, песната се вика Аплаузи…Препорачувам. 16 Септември, 2006 – 19:27 | избриши | одговори)
#
atractivART напиша:
да живее Македонија! 16 Септември, 2006 – 23:54 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Mama, зависи за кого е наменет аплаузот или…
дали сакаш ти да го даваш или да е наменет за тебе
… Препорачувам: Fat boy Slim ( feat. Bootsy Collins)- Weapon of Chоice
16 Септември, 2006 – 23:58 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Атрактив,,, нема да ме заваде лажната трага што ја оставаш. Тепан сум јас… сум седел и со кралеви и со цареви Smiling
… А да, и да живее Македонија.
Биди ми поздравен…
17 Септември, 2006 – 00:07 | избриши | измени | одговори)
#
Mama напиша:
ок, знам… 17 Септември, 2006 – 00:15 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Mamа дури си тука, фала ти и за ова: http://1500videos.com/ Smiling
17 Септември, 2006 – 00:26 | избриши | одговори)
#
Челикчомак напиша:
Рибар, шо черџе си сплетил од раэнобојни конци! Браво. Под виножитото се крија ѓумчето со элато. А грко е опасен упм
17 Септември, 2006 – 17:38 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Челик, остај очи ми истекоја, ама виножитоно ме одмори…
че го стасам, па мајка Јана да му е
18 Септември, 2006 – 00:15 | избриши | одговори)
#
Fljambur напиша:
- Money make the…. world go aroand, the… world go aroand…- кои не ги разбирав… Ќути рибар ова ако го разбериш и ако прасниш,ојде во другио табор.Нека растат и глумираат оние на кој не му е доволно да се `децка душа`… повеќе -онаму>>>>>>>>> 18 Септември, 2006 – 00:38 | избриши | одговори)
#
aleksanda напиша:
таму.. 18 Септември, 2006 – 00:40 | избриши | одговори)
#
Fljambur напиша:
ваму< <<<<<<<< 18 Септември, 2006 – 00:53 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
… продолжив по златната патека цврсто стегнат до Страшилото, а Дороти беше помеѓу Лимениот Човек и Лавот.(слика втора)
18 Септември, 2006 – 00:57 | избриши | одговори)
#
Fljambur напиша:
Абе ич не сумљам во рибар,ловџија…. мојт да ме излажи за килажата на улово,за бројот на Капиталците,за тешката борба со лаво,ама за `Муабето` знам дека ќе биди прецизенко вага златарска 18 Септември, 2006 – 01:11 | избриши | одговори)
#
iacovibus_ напиша:
Од Балкан на Broadway…
Ептен ми бил морничав филмот за ОЗ; што знам, може е до продукцијата, ама не го заборавам ликот на сосетката-вештерка кога вози велосипед. И ден денес полудувам кога ќе слушнам како некој вози велосипед навечер (чкрипењето, движењето Shocked )
Инаку, сите различни аспекти на нашето несвесно (Дороти, Лавот, Лимениот и Плашилото) служат да ни помогнат да го изодиме патот на вино*жито*то, преку кое на другата страна ќе не’ пречека Волшебникот. Но не оној од Оз, нестварниот и лажгото, туку вистинскиот и семоќниот. Треба да го разбудиме, за после со само три потчукнувања да се вратиме дома…
Од Broadway на Балкан
iacovibus
18 Септември, 2006 – 13:48 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Iakovibus… гледаш, пак јас вештерката не ја паметам. Во мојот детски мозок останало само она што сум сакал да го видам. Убав е детскиот мозок, но еднаш мора и да се порасне- те парафразирам. Повратниот билет, велиш е она што треба да не врати на земја, но јас, јас го чекирам билетот во правец кон детската чистота и возрасната рационалност сватени како единство. Тоа е мисијата што си ја поставив и кон која незапирливо целам… Се гледаме од другата страна на виножитото, а патот до таму е наш избор
18 Септември, 2006 – 16:19 | избриши | измени | одговори)
#
LOLITA напиша:
Kако можеше да преточиш цел еден свет кој толку не допрел. Те видов во сите сцени.
Дороти
18 Септември, 2006 – 17:34 | избриши | одговори)
#
Beauty напиша:
Мнооогу добро Рибар!
18 Септември, 2006 – 18:02 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
beauty, fala
Loli, ми штракаа сликите една после друга Smiling
19 Септември, 2006 – 02:01 | избриши | одговори)
#
кибицер напиша:
Сите ние сме актери во кабарето наречено Живот. Прекрасно доловено.
19 Септември, 2006 – 12:22 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Кибицер,доловувањето ми е занает Smiling
19 Септември, 2006 – 15:30 | избриши | измени | одговори)
#
Natka напиша:
Ако доловувањето ти е занает, блазе си ти, бидејќи си направил одличен избор! Убав ден! 19 Септември, 2006 – 15:45 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
fala Natka, ubav den i tebе 19 Септември, 2006 – 17:19 | избриши | одговори)
#
Fljambur напиша:
рибар ај доста со тенеќе роботи и плишани медведиќи се тропариш дај тро пеколни створениа и љубоф бе тро да те види зрелијо сфет 20 Септември, 2006 – 01:25 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Фљамбург,, чекај тро да се пренадраснам и да се престрашам од мечињава Eye-wink
20 Септември, 2006 – 01:32 | избриши | одговори)
#
Fljambur напиша:
што убо ми го тресна дипломатически.е ај ни мое ни твое да да биди? и шо че биди? летаргично здодевно беСпулсивно? 20 Септември, 2006 – 02:52 | избриши | одговори)
#
ХулаХопа напиша:
фишер френдс …
добар муабет ….
21 Септември, 2006 – 11:21 | избриши | одговори)
#
atractivART напиша:
по риба не сум бил незнам од кога, а кога одев бев од сабајле до вечер!поздрав рибарски 21 Септември, 2006 – 13:59 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
Вклучисе, олвејс
Atractiv, i do tebe
22 Септември, 2006 – 11:50 | избриши | одговори)
#
atractivART напиша:
еј , ај некад по риба! 22 Септември, 2006 – 12:40 | избриши | одговори)
#
RIBARO напиша:
ај бе, … 22 Септември, 2006 – 23:08 | избриши | одговори)
#
atractivART напиша:
ке се договориме!поздрав Рибарски 24 Септември, 2006 – 15:18 | избриши | одговори)
Браво, эта весьма хорошая мысль придется как раз кстати