Не во име на Шарената револуција

daniel-janev-sharena-light-shirt

(постер од: Даниел Јанев)

Другари, сите се знаеме.

Прво, ова не е пост за тие што бевме рамо до рамо во борбата против режимот, а сега со сето право жестоко и бескомпромисно критикуваат и маваат, туку за сеирџиите и релативизаторите што тек-тук имале проблесоци, годиниве наназад дури газеше режимот.

Другово, сето е под второ.
Еве, јас – Шарен сум пред Шарената револуција и сум со име и презиме! Мене едно, или неколку скапани јаболка не можат да ме расипат и со нив не можете да ме идентификувате! Имајте усул малку. Јас и моите другари соборци сме со име и презиме, и такви поимени излеговме напред кога многу други сега осоколени, а тогаш напикани во од на мајка им пичките плачеа само по родендени, слави и сигурни друштвенца. Нас што нѐ гледавте и препознававте, губевме работни места, нѐ третираа нарачани инспекции, нѐ деградираа, се замеривме со наши другари и роднини, со претпоставените, нас нѐ шиканираа по улици, нѐ легитимираа и заокружуваа и нѐ гонеа каде стигнат, зашто се боревме во името на правдата и слободата. Се изборивме за да створие услови за правда и слобода и поинакво поимање на владеењето. Колку успеавме, не знам, ќе видеме. Но, борбата продолжува. Некои од нас одбраа да продолжат индивидуално да се борат, други се приклучија кон партии, трети влегоа да помогнат да се изгради нормална држава, четврти станаа пратеници, функционери, петти се уморија или потрошија, но сите си имаме име и презиме. Оние што влегоа во власта се со име и презиме. За повеќето знам дека се со срце и душа влезени, за другите не знам зошто се влезени и не ги познавам, но сите се со име и презиме.

42

Имајте го тоа на ум кога ќе генерализирате и кога (на пример) онаа мизерија од директор во агенцијата за туризам, што се башарела со наши пари ја идентификувате како цела една плејада ‘шарени’. На протестит нѐ имаше секакви. Читам некои се чувствуваат измамени. Од кого бе измамени? Што сте барале? Што ви ветувале? Пред секој протест, ама буквално пред секој (бар така беше во Прилеп), се читаа јасно барањата на Шарената револуција и секој кој што застануваше позади барањата беше добредојден. Јас ли ве изневерив? Ви ветував ли нешто? Ако имате забелешка за именуван функционер ќе го кажете со име. Ако имате нешто против политиките на одредена партија ќе ја кажете која е. Ако имате нешто против некој што ви ветувал нешто, ќе го кажете со име и презиме. Ако ви е криво дека не сте се наметнале, или не ве препознале за одредена функција, или позиција, јбг. ќе излезете храбро и ќе кажете за која конкретно. Најлесно нели ви е да општите и речете: Шарените, ово-оно. Инаку, сето ви е маде голо и нит сте се бореле за нешто поголемо од лично ваша корист и интерес, нит ништо. Пивтија муабетот ви е ако немате храброст! Можеби и затоа ви е толку лесно да сквернавите цело едно движење во кое не сте учествувале и за кое немате поим што било, или пак ако сте доаѓале само сте си мислеле дека сте дел од него?

Значи – Ако имате нешто за мене, бујрум, ако не – именувајте кога критикувате, зашто како на еден од предводниците на Шарената во Прилеп, ме боли кога ве слушам и читам да генерализирате. #ФМП

Neue Slowenische vs. Macedonische Kunst

16729535_1747744372208740_1335909599372388090_nГостински пост на Џанго помалиот

Пред некој ден, испровоциран од еден безначаен лик, набрзина напишав пост за Лајбах и Новата словенечка уметност.

Сепак, темата заслужува многу поголемо внимание. Од аспект на тоа, како некој одлично се справил со сопствената фрустрација. Под „некој“, мислам на нација.

Ќе се обидам да бидам краток, а нестрпливите ФБ читатели нека ме прескокнат или … ене го Твитер 🙂

Нова Словенечка Уметност (Neue Slowenische Kunst) е движење СО (однапред дефиниран) КОНЦЕПТ. Формирано во Словенија во почетокот на 80-ти години (нешто помалку од деценија пред да се разгорат сите оние националистички кланици на територијата на бивша СФРЈ)

„Костурот“ на NSK беа Laibach (музика), IRWIN (сликарство/визуелна уметност) и Scipion Nasice Sisters Theatre (театар)

Идеја: Да се преживеат сите словенечки фрустрации наново ( и они ги имаат, немаме фрустрации само ние и вмро). „Германската врска“, чудните врски со фашизмот, вродената инфериорност од колективното сеќавање на австроунгарија…

Средства: Музика, визуелизација, моќни театарски спектакли. Навистина моќни, дотогаш невидени на силните театарски центри во бивша СФРЈ.
Во крајна линија, од оваа дистанца, се’ се сведуваше навистина на Нова Уметност, ама сепак Уметност, во есенцијална форма.

Начин: Провокација на се’. На целата „тогашност“. Употреба на наци-иконографија, мистични ритуали, масовки кои потетуваат на големите митинзи, а се нешто спротивно… да не должам…
За мене, најфасцинантна беше театарска група. Имаа само три големи претстави (за широка публика) и концепт да се самоукинат после третата: The Sister Letter, The Resurrection и The Self-Destruction (Ја имав таа среќа да ја гледам последната во Сава центар)

Се разбира дека оваа „појава“ на NSK беше скандал од југословенски размери. Беа проскибирани (особено Лајбах). Наспроти сегашниве лаги за „комунистичките стеги“ во тоа време, сепак имаа простор, а верувам и пари од тогашната матична република.

Понатаму е чисто. Словенците се „ослободија од себе“ и сега се таму каде што се.

Во тоа време, во Македонија. На музичка сцена се појави Мизар кој дури имаше и некоја ЈУ кариера, ама за мене беа само лигав отпечаток на Лајбах. Се појави силна алтернативна театарска сцена, особено во тогашен 25-ти Мај, ама без концепт. Само блесоци. Одлични блесоци.

Главно, „новите теми“ и не беа нови. Само осовремени. Доволно е да се земат раните драми на Стефановски-Унковски. Одлично, но ни оддалеку доволно за пробив и ослободување на македонецот од себе.

Сликарство, не следев особено, ама Станковски беше еден од потенцијалите. Да, Рембрант. Овој денешниот монструм (чудесна преобразба).
Сето тоа остана заглавено во тогашните зачадени чајџилници во турска чаршија, со благи обиди за вонинституционална артикулација. Од таа генерација, единствено Коља остана консеквентен. Барем јас колку што следев и паметам.

Денес, Тричковски е на таа линија, ама требало тогаш. Самоубиството на македонецот за повторно да се роди, за да стане НОРМАЛЕН, требаше да се случи многу порано.

Сега, само ги трпиме последиците на нашата инертност, мрзеливост, недуховитост и некреативност. Организирана некреативност.

Празниот простор е завземен од суштествата од канализација.
Но, борбата продолжува

Излезете за да не биде „сите се исти“

Гостински пост на Елена Николовска10501589_10203790640193836_2593516723628180297_n:

„Синоќа се возев со такси (да, да, повторно јас со моите “такси приказни”) и уште не сме тргнале прописно, таксистот ме прашува дали сум ја читала книгата “Тесла метаморфозис”. Не го ни интересираше одоговорот, едноставно си почна да си раскажува за книгата и за тоа како преку неа научил за посебно лекување преку далечина, па како тоа што Тесла го пишувал како дизајн Ајнштајн го правел како цел проект, па како Ајнштајн успеал да пренесува луѓе на далечина, но се случил некој куршлуз, па така неколку луѓе останале споени со брод (телата им се втиснале во бродот), па како со помош на некој изум на Ајнштајн (некаков посебен скенер, сателитски!) се знае локацијата на гробот на Александар (кај Свети Николе) и дека е почнато со копање и никој таму не пуштаат, па кога ќе го откопаат па кога ќе рикнат Грците…. Па потоа ме праша дали сум го читала букварот од некоја професорка Маргарита (мислам) во кој јасно се велело дека македонскиот јазик е најстариот јазик во Европа и дека сите европски јазици водат потекло од него, па пак се наврати на лечењето преку далечина, па стигна до Саи Баба….и веќе пристигнавме до мојата улица. Немаше време повеќе.
Прво мислев дека човеков онака намерно ме трола бидејќи ми ја виде значката закачена на палтото – 5 мајска хулиганка, но како напредуваше со приказните и со каква воодушевеност и малтене љубов го раскажуваше сето тоа, ми стана јасно дека човекот стварно верува во тоа што го зборува.
Долго вечерта потоа мислев на него и се обидував да пробуричкам во сопствените емоции дали имам за него сожалување или страв или гнев или тага…..Ми стана јасно дека немав емоции, исто како што немам емоции за оние кои одат на контра протести, бидејќи ним толку им е. До таму им е. И ќе им биде се’ додека гледаат режимски телевизии и читаат режимски портали или додека истите не бидат затворени на ист начин како што беше затворена А1. Едноставно луѓето се заслепени од пропаганда, скоро исто како “мојов” таксист што е заслепен со фикции, мистерии и заговори. Едноставно не можам дури ни да им се лутам, како што не можам да се лутам на тригодишно дете кога ненамерно крши чаша.

Продолжив со интроспекција. Си разјаснив дека она што го чувствувам за подмитените, уценетите и условените со работа (идна или сегашна) или со затвор, инспекција, пријава итн,, а знаат точно што се случува, е презир. Секогаш ќе бидат ниската каста која ќе има потреба од некој посилен од нив, за да мислат дека некако тераат низ животот со муабетот “ќути, може полошо да биде”. Убедена сум дека кога биле малечки, тие биле оние децата кои се плашеле од маалскиот силеџија и го бодреле кога тој ја напаѓал својата жртва само заради тоа што се плашеле тие да не паднат на милост и немилост на силеџијата. Пази боже да застанале некогаш во одбрана на жртвата. Е, токму такви ќе останат до крајот на своите животи. Мизерни.

За оние “најглавните”, оние конструкторите, идејните креатори, директните извршители и нивните слуги, не сакам да споделам какви се’ чуствства имам.

Просто ОЧАЈ чувствувам за оние релативно добро ситуираните, релативно образованите, вработени во државни институции, странски и приватни компании, банки, па дури и меѓународни организации од типот на УНДП, ОБСЕ и слични, не се уценети, не се заплашени, не ја должат сопствената кариера никому освен на себе и седат дома. Ги следат сите информативни гласила, имаат изграден став, јасно им е се’, ја знаат вистината и СЕДАТ ДОМА!!!!! Ним, ним, скоро исто не можам да им простам колку и оние чие име не сакам да го кажам.

Драги роднини и пријатели, излезете. Излезете за да не биде “сите се исти”. Излезете за да на сите наредни ова им биде лекција како не треба! Како нивното работење и постапки, кои и да се, ќе бидат будно следени и дека за многу помали криминали и неправилности пак ќе покажеме бунт и револт. Излезете и покажете дека ВИ Е грижа дека “они” се аболирани за страшни работи, а вие се мислите како да ја платите казната за пребрзо возење (130 км/час) на автопат или некој друг престап толку тривијален во споредба со нивните криминали, што ми се плаче веќе од мака.
Излезете, бидејќи на крај и нас ќе треба да не’ гледате во очи.“

#Протестирам

#ШаренаРеволуција

Шарен Роуд-трип

Screenshot_1

За потребите за спотот за песната ЗЕМЈО ЖМРОФСКА од Белизе бенд, Триото – Една јуЖна (Ана, Милена, Јане + снимателот), за 5 дена поминаа повеќе од 2 500 километри, од Шарениот Роуд-трип на релација:
Прилеп-Крагуевац-Вишеград-Сараево-Мостар-Сплит-Загреб-Нови Сад-Белград-Прилеп.

#Протестирам
#ШаренаРеволуција

Благодарност до Белизе бенд!

Грујум – Господарот на шизофрените

za vo post

Веќе цела деценија Грујум се бори со сопствената шизофренија. За тоа време, сите во шумата од магли сме заложници на неговата дијагноза, која континуирано произведува лудило. Ќе успее ли Смигл, да се ослободи од другиот во себе? Заминувај сега и не се враќај повеќе!

Leave now and never come back!

Одбери резолуција: 1080HD

Следи нè на Фејсбук: https://www.facebook.com/RibaroMK

Следи нè на Јутјуб: https://www.youtube.com/user/ribarotube